کانون فرهنگی هنری امام حسین (ع) مسجد کاج
به نام خدا،کانون فرهنگی هنری امام حسین (ع) مسجد حسینه کاج، در سال 1390 در روستای خورمیز سفلی، واقع در شهرستان مهریز تاسیس شد.هدف این وبلاگ ارسال مطالب فرهنگی هنری و گزارش عملکرد کانون می باشد.
میلاد پیام آور توحید، صلح و مهربانی حضرت عیسی مسیح (ع) مبارک

 

سلام بر مسیح که پیام محبت ورزیدن به دیگران را برای بشریت به ارمغان آورد و باران رحمت را بر خاک تیره و جان های خسته نازل کرد. او آمد و با تولد خود، نوید حیات طیبه را در پرتو مهر الهی در کالبد بی جان بشریت دمید. مسیح آمد و با آمدنش، کوله باری از نور و دوستی و مهر و صفا و صمیمیت را به بشریت عرضه داشت.
حضرت عیسی علیه السلام از پیامبران بزرگواری است که نامش در قرآن کریم، با فضیلت و عظمت همراه گشته و به عنوان عبدالله،  روح خدا و روح القدس مفتخر گشته است. در 45 جای قرآن نام عیسی آمده و در چند جا با لقب مسیح از آن حضرت یاد شده است.
 مادرآنحضرت مریم، دختر عمران یکی از زنان برگزیده و پاک دامن عالم است که به مقام قرب حق تعالی رسید. این بانوی بزرگوار که فرشتگان الهی و در پیشاپیش آنها جبرئیل، بر وی نازل گشته و او را به ولادت فرزندش مسیح مژده دادند، یکی از چهاربانوی مقدس و برگزیده عالم است که فضیلت های بی شماری دارد.
تولد حضرت عیسی مسیح:
بنا به نقل مورخان، حضرت مریم در13 یا 15 سالگی به گونه ای معجزه آسا بدون ازدواج به عیسی مسیح(ع) باردار شد و به اذن خداوند متعال برای اثبات پاکی وی عیسی در گاهواره سخن گفت و به طهارت مادر اقرار کرد. زادگاه عیسی(ع) در بیت لحم(در 8 کیلومتری اورشلیم) بود و مریم نام وی را عیسی نهاد زیرا یسوع به معنای «یار یهود» است.
درباره تاریخ تولد حضرت مریم در برخی از کتب می نویسند:
«ولادت حضرت مریم  5570 سال بعد از هبوط آدم(ع) بوده و تولد حضرت مسیح با توجه به تواریخ دول و ملل روی زمین در آن زمان 5585 سال بعد از هبوط حضرت آدم(ع) بوده است ». سال تولد حضرت مسیح در انجیل «لوقا» و «متی » حدود سه سال قبل از میلاد ذکر شده است،


ویژگی های مسیح در قرآن
آیات 30 تا 33 سوره مریم، روشن ترین تصویر را از تولد حضرت عیسی علیه السلام ترسیم و آنچه را به صورت خرافه مطرح است، نفی می کند. در این آیات، هفت ویژگی از ویژگی های برجسته، دو برنامه و یک دعا آمده است. هفت ویژگی یاد شده عبارت است از: 1. بنده خدا بودن که این نشان دهنده آن است که بندگی، بزرگ ترین مقام آدمی است. 2. صاحب کتاب آسمانی 3. مقام نبوت، زیرا نبوت همیشه با داشتن کتاب آسمانی همراه نیست. 4. مبارک بودن که همان سودمند بودن به حال جامعه است. 5. نیکوکاری به مادر 6. جبار و شقی نبودن 7. رستگار، فروتن و حق شناس بودن».
رسالت عیسی علیه السلام
پس از آنکه عیسی علیه السلام از نزد خدا وحی دریافت کرد و خداوند انجیل را به او آموخت، وی را نزدیک سی سالگی به پیامبری مبعوث کرد. عیسی علیه السلام به تبلیغ رسالت خود میان مردم پرداخت و آنها را به پیروی خود فراخواند و تلاش کرد تا از انحراف یهودیان جلوگیری کرده، آنها را از گمراهی باز دارد و حلال و حرام مورد اختلاف آنها را برایشان بیان کند. یکی از جنبه های رسالت عیسی علیه السلام این بود که به آمدن فرستاده ای از نزد خدا پس از خود به نام «احمد»، یعنی حضرت محمد صلی الله علیه و آله مژده دهد.
حوّاریون
حضرت عیسی علیه السلام در انجام رسالت خویش، وقتی امواج کینه توزی و کفر و الحاد دسته ای از یهودیان را دید، میان قومش به پا خاست و گفت: چه کسانی مرا یاری می کنند؟ شاگردان وی که به او ایمان داشتند، ندای او را پاسخ دادند. قرآن این ماجرا را این گونه برایمان بازگو می کند: «و آنگاه که عیسی کفر آنها را دید گفت: یاران من در راه رسالت خدا کیان اند؟ حواریون گفتند: ما یاران دین خدا هستیم. به تو ایمان آورده ایم و از فرستاده ات پیروی کرده ایم؛ پس ما را در زمره اهل یقین به شمار آور». حواریون، همان دوازده یار و شاگرد نزدیک حضرت عیسی علیه السلام بودند که امروزه در اصطلاح به آنها «مُبشِّر» می گویند. عیسی مسیح در زمان حیاتش، آنان را برای تبلیغ رسالت خود می فرستاد
در بعضی از تفسیرها آمده که حواریون، صیاد بودند و چون جامه های سفید می پوشیدند، آنها را به این نام می خواندند. به یاران عام حضرت عیسی علیه السلام «نصارا» گفته می شد. از امام رضا علیه السلام پرسیدند: چرا به پیروان حضرت عیسی علیه السلام نصارا می گویند؟ فرمود: «زیرا اصل ایشان از شهری است از سرزمین شام که آن را ناصره می گویند و حضرت مریم و عیسی علیه السلام پس از بازگشت از مصر، در آنجا فرود آمدند».
گواهی بر بندگی حضرت مسیح علیه السلام
امام صادق علیه السلام فرمود: «عیسی بن مریم علیه السلام بر سر قبر یحیی علیه السلام رفت و از خداوند متعال  خواست او را زنده کند. خداوند دعایش را برآورد و یحیی علیه السلام زنده شد. از قبر بیرون آمد و به عیسی علیه السلام گفت: از من چه می خواهی، در حالی که هنوز تلخی مرگ در کام من است؟ آیا می خواهی دوباره مرا به دنیا بازگردانی و تلخی مرگ را در کامم زنده کنی؟ این سخن را گفت و دوباره به قبر خود بازگشت».
مرحوم کلینی رحمه الله می فرماید: «بنی اسرائیل به عیسی علیه السلام گفتند: عُزَیر را برای ما زنده کن وگرنه تو را می سوزانیم. عیسی علیه السلام به درگاه خداوند دعا کرد و خداوند عُزَیر را زنده کرد. بنی اسرائیل به عزیر گفتند: چه گواهی می دهی؟ گفت: گواهی می دهم که عیسی علیه السلام بنده و رسول خداست».
معجزات حضرت عیسی علیه السلام
در قرآن کریم از زبان حضرت عیسی علیه السلام آمده است:«معجزه و نشانه پیامبری من این است که از گِل برای شما چیزی به شکل پرنده می سازم، آنگاه در آن می دمم، پس به اذن خدا پرنده ای می شود». در تفسیر شریف منهج الصادقین در ذیل آیه چنین آمده است: «گویند: مرغی که حضرت عیسی علیه السلام ساخت، شب پره یا خفاش بود که روی دست بر آن دمید. به قدرت خداوند، پرواز او آغاز گشت و میان زمین و آسمان به پرواز درآمد. اینکه آن پرنده، خفاش بود برای این است که خلقت خفاش در میان مرغان کامل تر است؛ زیرا هم پرنده است و هم بر خلاف دیگر پرندگان پستاندار».
انجیل
انجیل در لغت به معنای بشارت، خیر و مژده است و در اصطلاح نام کتاب ها و رساله هایی است که پس از زمان حضرت مسیح علیه السلام به دست حواریون و شاگردان آنها جمع آوری شده و شامل گفتارها، معجزات و آموزه های حضرت عیسی و برخی از احکام است. براساس آیه ای در سوره مائده، در انجیلی که خدای تعالی به عیسی علیه السلام داد، هدایت و نور و نیز تصدیق تورات و راهنمای مؤمنان بود. همچنین بر پایه آیه ای در سوره اعراف و صف، نام پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله در انجیل نوشته شده بود و آن حضرت مردم را به آمدن پیامبری بعد از خود به نام احمد بشارت می داد.
توطئه برضد حضرت عیسی علیه السلام
خداوند، عیسی علیه السلام را با معجزات روشن تأیید کرد تا زبان یاوه گویان را بسته و در دل اهل تردید، اطمینان و یقین به وجود آورد؛ ولی یهودیانی که عیسی علیه السلام میان آنها برانگیخته شده بود، افرادی سنگ دل بودند که به مخالفت با او پرداختند و بر ضدعیسی توطئه کردند؛ البته هر بار نقشه هایشان ناکام می ماند. بنابراین، حکومت روم را بر ضد حضرت عیسی علیه السلام تحریک کردند و القا نمودند که رسالت و دعوت عیسی، تاج و تخت آنها را نابود می کند. پس از آن، فرمانروای روم دستور دستگیری عیسی علیه السلام را صادر کرد. در میان یاران حضرت، فردی منافق بود که پیوسته درباره حضرت عیسی علیه السلام سخن چینی می کرد. خداوند او را شبیه عیسی قرار داد و مأموران او را دستگیر کردند. پس زبانش بند آمد و خداوند مهر سکوت بر لب او زد و حکم اعدام درباره او اجرا شد و بدین صورت، عیسی علیه السلام از آن گیر و دار نجات یافت و جان سالم به در برد. این مطالب در سوره نساء مطرح شده است.
سرنوشت مسیح علیه السلام
قرآن کریم در مورد سرنوشت حضرت عیسی علیه السلام می فرماید: «ای عیسی! به راستی که من تو را می میرانم و به سوی خود بالا می برم و تو را از معاشرت با کافران پاک و منزه می گردانم». نیز در جای دیگری می خوانیم: «خداوند او را به سوی خویش برکشید و خدا پیروزمند فرزانه است». سؤالی که ممکن است به ذهن برسد، این است که اگر مسیح به دار آویخته نشد، چرا بعد از آن دیگر دیده نشد؟ حضرت مسیح علیه السلام عصرگاهان به باغ وارد شد و پیش از غروب خورشید، بعد از آنکه با حواریون وداع کرد و آنچه را لازم بود به آنها وصیت نمود، از باغ خارج شد. خدا پس از خروج آن حضرت، او را به آسمان برد. عیسی علیه السلام که وجودش با نفخه الهی صورت گرفته بود، به مبدأ بازگشت تا از قتل و صلیب در امان ماند. پس خداوند او را از دست دشمنانش رهایی بخشید و به جهانی که والاتر و بهتر است رفعتش داد. او در آنجا زنده است و نزد پروردگار روزی می خورد.
آموزه ای از کلام مسیح علیه السلام
از امام صادق علیه السلام روایت شده که حضرت مسیح علیه السلام فرمود: کسی که اندوهش زیاد باشد، بدنش بیمار گردد؛ کسی که بدخو باشد، خود را معذب سازد؛ کسی که پرگو باشد، لغزش و غلطش بسیار می شود؛ کسی که دروغ بسیار گوید، بها و زیبایی اش برود؛ و کسی که با مردم درافتد و با آنها نزاع کند، مروتش از بین رود». همچنین از آن حضرت روایت شده که به حواریون فرمود: «آنچه را دوست نداری دیگران با تو انجام دهند، تو با دیگران انجام مده».
منبع :پایگاه اطلاع رسانی حوزه
گردآوری:محمودی


ابزار و قالب وبلاگ :: تم ویوز

لينك | نوشته شده در پنجشنبه ٤ دی ۱۳٩۳ساعت ٩:٠۱ ‎ق.ظ توسط کانون امام حسین(ع) نظرات ()